Merve-Onur Güneri

İçimizden Biri

Düşündük taşındık, geziyoruz görüyoruz, sizlerle iyisini kötüsünü paylaşıyoruz ama bütün bunları nasıl yapıyoruz anlatmamışız.

İşin doğrusu ikinci evimiz watavan hayatımıza nasıl girdi ve watavan’ın hayatımıza girmesiyle karavan hayatımız nasıl başladı?

Tüm bu soruların yanıtlarını kimden alabiliriz diye kara kara düşünürken o da ne kulaklarımda bir ses “cevabı uzakta arama”…

Buldum.

S.O.S.

Her şey bir yaz akşamı Kaş’a oradan da Meis’e geçmek üzere yapılan bir tatil planıyla başlamıştı.

Yaptığımız hesaplamalara göre plan tıkır tıkır işleyecekti. İstanbul’daki minnoş evimizden çıkıp İzmit’e geçecektik, orada gece 12’ye kadar uyuyup, aklımızca dinlenip 12’de yola çıkacaktık.

Ve bunların hepsini de yaptık, ta kiiii…

ISSIZ BİR ADAYA DÜŞSENİZ…

Bozcaada hep özeldir, bizim için güzeldir. 
Kahkahalarımızın sokaklarında yankılandığı beraber ilk tatilimiz. Şimdi size o tatili anlatıp sıkmayacağız tabi ama Bozcaada’ ya dönüşümüz nasıl muhteşem oldu ondan bahsetmemizde sakınca yoktur umarız:)
Bozcaada’ ya geçen yaz Kurban Bayram’ ı tatilinde karavanımızla geri döndük ama ne dönüş. Bozcaada muhtarı olduk desek abartmış olmayız. Karnımda Sade, kucağımda Eva (kendisini araba tuttuğu için karavanın arkasında oturamıyor da :), yanımda Onur, altımızda Watavan’ ımız karaya; şeyyy adaya ayak bastık.

Karadeniz Maceraları Vol. 1

Dikkat bu yazı aşırı keyif içerir!

Öyle ki keyfe keyif katmanın peşine düşüp sıcacık kakaolu kek ve sade Türk kahvesi eşliğinde yazılmıştır.

Dergimizin ilk sayısında yazmıştık aslında; günün birinde arabanın arka koltuğunda yazlıklar ve kışlıklardan oluşan ayrı ayrı valizlerimiz, bagajda çadırımız ve tulumlarımızla çıktık İstanbul’dan yola. Bir yanımız yazın son günlerinde kızgın kumlardan serin sulara atlamak isterken, bir yanımız “yaz seneye de gelir ama bu kafa her zaman bulunmaz” diyerek, yıllardır isteyip cesaret edemediğimiz Karadeniz turunu gerçekleştirmek istiyordu.

LOCALE ANESTESİ!

Ne demiştik? Görevimiz keyif!
Keyfimizin peşine düştüysek eğer iliklerimize kadar tüm vücudumuzun bundan nasibini alması gerekir.
Tarafınızdan da anlaşıldığı üzere, en başta da midemizin :)
Merve’nin yaklaşık bir ay kadar önce keşfedip, gidelim gidelim diye başımın etini yediği ve sonunda geçtiğimiz hafta sonu fırsat bulup gittiğimiz “Pizza Locale” tahminimizin de ötesindeymiş.